Śmieszne życie Prezesa.

Śmieszne życie Prezesa.

Doceniasz tę treść?

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Nigdy nie przypuszczałem, że bedąc prezesem organizacji pracodawców, będę jakieś bramki i kordony musiał stosować. A muszę.

W sumie to prześladuje mnie 5 grup osób i bez bramek oraz kordonów nie byłbym w stanie nic robić, tylko bezproduktywnie spotykać się i spełniać zachcianki.

Oto one (bez hierarchii intensywności):

Studenci

Dumny jestem z naszej młodzieży. Nie ma najmniejszych kompleksów. „Piszę pracę (taką a taką), czy mógłby Pan przygotować mi kilka argumentów (w sprawie takiej a takiej) w terminie do 19 grudnia?”. Nie zginiemy z taką młodzieżą!

Przedsiębiorcy

Znaczna część przedsiębiorców dostrzega potrzebę istnienia organizacji pracodawców, gdy im się ktoś dobierze do skóry. Wówczas dzwonią i piszą. Ja na ogół odsyłam do organizacji, „do której należą”. – „Ale ja do żadnej nie należę!”. – „No to trudno, musi Pan sobie radzić sam!”. Od jednego z takich przedsiębiorców usłyszałem: „Pan ma statutowy obowiązek mnie bronić! Ja jestem niewinny!”. (Dla porządku – bronimy tylko naszych Członków, bo inaczej też chyba niczym innym nie bylibyśmy się w stanie zajmować).

Korporacje

Tutaj w większości przypadków akcja idzie na tzw. „głupią cipę”. Nasza firma ma „nieprawdopodobną, unikalną” ofertę dla sektora MSP, robi to pro publico bono – prosimy o rozpowszechnienie, bo to korzystne dla sektora MSP. Oczywiście jestem urzeczony tą charytatywną działalnością, ale odmawiam, bo chyba niczym innym nie moglibyśmy się zajmować, niż propagowanie „korzystnych i charytatywnych” aktywności korporacji dla MSP. Święte oburzenie za odmowę!

Dziennikarze (99% media trzeciorzędne)

Jak studenci – w zasadzie proszą o napisanie za nich artykułów. To musi jakoś działać, bo liczba tego typu próśb od dziennikarzy z mediów, o których dowiaduję się z maila, jest dość duża.

Ciekawi świata i ludzi

Jest to grupa osobników, różnego pochodzenia i profesji, którzy chcą się spotkać nie wiadomo po co. Żeby poglądy wymienić. Cecha charakterystyczna to alergiczna reakcja i święte oburzenie na maila asystentki, żeby napisał w mailu o co mu chodzi. Różne cuda w swojej karierze prezesa organizacji pracodawców widziałem w tym zakresie – np. pewien przedsiębiorca z listy najbogatszych Wprost, spotkał się ze mną i ku mojemu zdumieniu, opowiedział mi swój życiorys!

Inne wpisy tego autora

Czemu z Polską można robić co się chce?

W 2018 roku Francja wypowiedziała Polsce wojnę handlową i zaczęła systemowo prześladować polskie firmy we Francji, oczywiście szermując przy tym całym wachlarzem szczytnych haseł, o

Polexit w 9 krokach

 Z coraz większą litością i zażenowaniem patrzę na różne opinie dotyczące tzw. Polexitu.  Niby powszechne jest, że jak aktor czy kompozytor wypowiada się w sprawach

Nowy ład, nowe podatki

Z ogłoszonych wczoraj propozycji w środowisku przedsiębiorców największe poruszenie wywołało zwiększenie podatku dla działalności gospodarczych (DG) z 19% na 28%. PIS tradycyjnie ukrywa podwyżkę podatków