[RAPORT] Nowe media: publiczne, nie państwowe

W społeczeństwie informacyjnym, w którym żyjemy w XXI wieku od dostępu do wiarygodnej i rzetelnej informacji zależy nierzadko nasze życie, dobrobyt, wręcz los państw i narodów. Nic dziwnego, że możni tego świata w coraz większym stopniu kładą nacisk na informację – i dezinformację – w mediach, zarówno tych tradycyjnych, linearnych, jak i w coraz większym stopniu cyfrowych. Starają się też, zwłaszcza w państwach autorytarnych bądź totalitarnych, ograniczać obywatelom dostęp do jakościowej informacji. Ale i państwa demokratyczne nie są wolne od manipulacji, szerzącej się fali dezinformacji w postaci fake newsów, a także nierzadko niskiej jakości dziennikarstwa.

W kraju średniej wielkości jak Polska nie jesteśmy w stanie zmienić rozwoju mediów na całym świecie. Możemy jednak zrobić coś na naszym podwórku. Dotychczasowa debata w dużej mierze dotyczyła sporu między opanowanymi przez polityków mediami publicznymi, w różnym stopniu prezentującymi de facto stanowisko opcji rządzącej – i mediami prywatnymi, częściowo prezentującymi przekaz tożsamościowy, częściowo będącymi bezstronnymi obserwatorami rzeczywistości. Własność państwowa i prywatna ma znaczenie w mediach, jednocześnie w erze postępującej cyfryzacji (i co za tym idzie, rozproszenia mediów), znaczenie to jest coraz mniejsze, choć media publiczne pełnią nadal istotną rolę opiniotwórczą. Warto wyjść poza ten podział i zastanowić się, co – jako obywatele i decydenci polityczni – powinniśmy w tym zakresie robić.

Aby wiedzieć, co robić, trzeba jednak najpierw wiedzieć, na czym stoimy. Niniejszy raport – będący podsumowaniem badania przeprowadzonego metodą desk research – realizuje trzy podstawowe zadania informacyjne. Po pierwsze, podsumowuje dotychczasową historię mediów w Polsce po 1989 roku. Po drugie, rysuje rolę, jaką współcześnie odgrywają poszczególne klasy mediów (internet, telewizja, radio, prasa) w przestrzeni medialnej, ze szczególnym uwzględnieniem internetu. Po trzecie, kreśli prognozy na przyszłość, ze szczególnym uwzględnieniem znaczenia i szans dla mediów internetowych.

W ciągu ostatnich 33 lat znacząco zmienił się krajobraz medialny w Polsce. Przede wszystkim stał się bardzo konkurencyjny, zarówno jeśli chodzi o dostęp do mediów w ramach poszczególnych klas, jak i między poszczególnymi ich klasami. Można zauważyć drastyczny spadek znaczenia prasy (przede wszystkim pod kątem sprzedaży), co ma bezpośredni związek z oszałamiającą karierą, jaką zrobił internet.

 

RAPORT

 

 

Inne wpisy tego autora